Οι ψείρες είναι συχνό φαινόμενο στις παιδικές ηλικίες και παρατηρείται μεγάλη έξαρση ιδίως στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς…
Οι πιθανότητες να κολλήσει και το δικό σας παιδί ψείρες είναι αρκετά μεγάλες, ειδικά όταν πηγαίνει στο σχολείο, και στην πραγματικότητα δεν μπορείτε να το αποφύγετε ότι και να κάνετε. Άλλωστε η καθαριότητα έπαψε να είναι επιχείρημα ότι κάποιος δεν κολλάει ψείρες. Απλά έχετε το νου σας και αν δείτε το παιδί σας να ξύνει επίμονα το κεφάλι του κάντε έναν έλεγχο, που είναι πολύ απλός.

Η φθειρίαση του τριχωτού της κεφαλής οφείλεται στην παρασιτική λοίμωξη του ανθρώπου από τον pediculus humanus capitis. Οι φθείρες μολύνουν το τριχωτό της κεφαλής και συνήθως προσβάλλουν παιδιά (σχολικής ηλικίας). Είναι ασύνηθες σε μωρά.

Oι ψείρες του κεφαλιού είναι εντοπισμένες μονάχα στο τριχωτό και όχι σε άλλα σημεία του σώματος, στο υπόλοιπο σώμα διακρίνουμε μια διαφορετική κατηγορία ψειρών, τις φθείρες του σώματος καθώς και αυτές του εφηβαίου. Μεταδίδεται κυρίως με την άμεση επαφή και δεν ενοχοποιούνται για την μετάδοση άλλων ασθενειών από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Συνήθως η ανεύρεση ψειρών στο κεφαλάκι του παιδιού προκαλεί αναστάτωση και ανησυχία. Είναι πολύ σημαντικό όμως από την αρχή να έχουμε κατά νου ότι : Οι ψείρες δεν αποτελούν στίγμα έλλειψης καθαριότητας ή ύπαρξης μεταδοτικής αρρώστιας Μπορούμε να απαλλαγούμε από αυτές με την κατάλληλη θεραπεία Δεν προκαλεί η φθειρίαση σοβαρά ή μακροχρόνια προβλήματα υγείας

Οι ψείρες του κεφαλιού είναι συνηθέστερες σε παιδιά που πηγαίνουν σχολείο, νηπιαγωγείο ή παιδικό σταθμό. Είναι σπάνιες στα μωρά. Τουλάχιστον 1 στα 5 παιδιά θα έχει ψείρες κάποια στιγμή στη ζωή του. Η διάγνωση γίνεται είτε βρίσκοντας ψείρες ή τα αβγά τους κολλημένα στα μαλλιά κοντά στο δέρμα του κεφαλιού. Αντίθετα από τη πιτυρίδα, δεν μπορείτε να βγάλετε τα αβγά χτενίζοντάς τα με μια κανονική χτένα.

Τι συμπτώματα παρουσιάζει;
• ερεθισμό και κνησμό
• εκδορές και επιμολύνσεις του δέρματος
Πώς θα καταλάβεις αν το παιδί σου έχει ψείρες; Το παιδί που έχει ψείρες παρουσιάζει κνησμό, καθώς οι ψείρες εκκρίνουν τοξίνες που προκαλούν φαγούρα, πιθανόν και εξάνθημα. Το βασικό πρόβλημα με τις ψείρες δεν είναι να τις σκοτώσεις, αλλά πως να απομακρύνεις τα αυγά (κόνιδα), για να μην εκολαφθούν και πολλαπλασιαστούν, γι’ αυτό το χτένισμα με το ειδικό χτενάκι είναι απαραίτητο ότι προϊόν κι αν χρησιμοποιήσει κανείς. Η βασική ιδέα είναι να απομακρυνθούν τα αυγά, πριν εκκολαφθούν, γιατί οι νεογέννητες ψείρες πολύ γρήγορα ενηλικιώνονται και θα γεννήσουν καινούρια αυγά και ο κύκλος ξαναρχίζει.

Ένα δεύτερο, πολύ σοβαρό πρόβλημα είναι η απολύμανση του ρουχισμού, τα μαξιλάρια, οι πετσέτες κλπ, γιατί ο ψείρες μεταδίδονται πολύ εύκολα, με απ’ ευθείας επαφή ή με τα ρούχα και γι’ αυτό καλό θα ήταν, αν διαπιστώσετε ψείρες, να ελέγξετε και όλη την οικογένεια. Η ψείρα σκοτώνεται στις υψηλές θερμοκρασίες και στην ξηρασία, συνεπώς πλύσιμο του μολυσμένου ρουχισμού με καυτό νερό, καυτό στεγνωτήριο και σιδέρωμα (καυτό), μπορεί να μην είναι η ευκολώτερη λύση, είναι όμως η μόνη, για να μην υπάρξει επαναμόλυνση από τα ρούχα. Απολυμάνετε με καυτό νερό ό,τι έρχεται σε επαφή με τα μαλλιά του παιδιού (σεντόνια, ρούχα, βούρτσες κλπ.). H θερμοκρασία αυτή σκοτώνει τις ψείρες και τα αυγά τους σε 3 έως 5 λεπτά.

Σε ότι αφορά τον καθαρισμό του κεφαλιού, υπάρχουν συνταγές που υπόσχονται αποτελέσματα με τις ψείρες, χωρίς όμως να αναιρούνται όλα τα παραπάνω μέτρα:

Μουσκέψτε καλά τα μαλλιά με ζεστό ξύδι και καλύψτε τα τυλιγμένα με μια νάυλον σακούλα ή ένα σφιχτό σκουφάκι ντους για περίπου μισή ώρα. Αυτό το «μούλιασμα» θα μαλακώσει την κόλλα με την οποία κολλάνε οι ψείρες και τα αυγά στην τρίχα και θα επιτρέψει την ευκολώτερη αφαίρεση τους με το ειδικό χτενάκι*. Αφού αφαιρέσετε τις ψείρες και τα αυγά (δώστε έμφαση στα σημεία πίσω από τ’ αυτια και στην ρίζα του λαιμού), λουστείτε κανονικά, όμως καλό θα ήταν να επαναλάβετε την διαδικασία καθημερινά για τουλάχιστον επτά ημέρες (τόσο χρειάζονται τα αυγά για να εκκολαφθούν), μέχρι να σιγουρευτείτε ότι δεν υπάρχουν πλέον αυγά ή ψείρες και το χτενάκι ν’ αρχίσει να βγαίνει καθαρό.

Λούστε τα μαλλιά του με λάδι καρύδας ή ελαιόλαδο. Τα έλαια αυτά διαθέτουν λιπαρά οξέα που διαλύουν τα σώματα (εξωσκελετούς) των ψειρών και τις σκοτώνουν. Στο κανονικό σαμπουάν το παιδιού, προσθέστε 3 κουταλιές ελαιόλαδο, 1 κουταλάκι λάδι τσαγιόδεντρου και 1 κουταλάκι λάδι ευκαλύπτου. Απλώστε το σαμπουάν στο κεφάλι του παιδιού, σκεπάστε τα μαλλιά του με μία πλαστική σακούλα και αφήστε για μισή ώρα. Ξεπλύνετε και χτενίστε πάλι με ψιλή ειδική χτένα για ψείρες.

Προληπτικά μέτρα

Ο καλύτερος τρόπος να αποφύγετε τις ψείρες είναι να ακολουθείτε μία ρουτίνα προληπτικά ώστε ακόμη και να έρθουν σε επαφή τα παιδιά σας με άλλα παιδάκια που έχουν ψείρες, να μην κολλήσουν. Αν το παιδί σας έχει μακριά μαλλιά, φροντίστε να είναι πάντοτε δεμένα όταν πηγαίνει στο σχολείο. Έτσι δεν θα έρθουν σε επαφή με τα μαλλιά άλλων παιδιών που μπορεί να έχουν πάνω κόνιδες ψείρας. Ρίξτε μία σταγόνα αιθέριο έλαιο λεβάντας στη χτένα του παιδιού. Το λαδάκι μένει στα μαλλιά και απωθεί τις ψείρες. (Παρόμοια δράση έχουν τα αιθέρια έλαια ευκαλύπτου, τσαγιόδεντρου, και δεντρολίβανου) Συχνό χτένισμα με ψιλή χτένα ώστε αν έχει ήδη το κεφάλι του παιδιού κόνιδες, να απομακρυνθούν. Επιπλέον, μία φορά την εβδομάδα, τσεκάρετε το παιδί σας για κόνιδες στο κεφάλι, στο λαιμό, πίσω από τα αυτιά. Μην αφήνετε το παιδί να χρησιμοποιεί βούρτσες, χτένες και καπέλα που ανήκουν σε άλλους. Δεν πρέπει τα παιδιά να κρεμάνε τα σακάκια τους σε κοινές κρεμάστρες στο σχολείο, αλλά το καθένα να έχει το σακάκι του στην καρέκλα του. Η κοινή κρεμάστρα αποτελεί σύνηθες μέσο μετάδοσης της ψείρας. Όταν χτενίζετε τα μαλλιά με το ειδικό χτενάκι θα πρέπει για κάθε τούφα να φροντίζετε να το ξεπλένετε με καυτό νερό, σκέτο ή με ξύδι. Η σχολαστική απολύμανση του είναι απαραίτητη μετά από κάθε χρήση.

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος, medlabnews.gr

του Γιώργου Κορρέ: Φαρμακοποιού, από το περιοδικό Ομοιοπαθητική Ιατρική, τεύχος 17

Από το παρόν τεύχος του περιοδικού μας θα ξεκινήσουμε την παρουσίαση των σημαντικών ιδιοτήτων και των θεραπευτικών ενδείξεων πολλών ομάδων φυτικών ουσιών – βοτάνων.
Αφορμή για τη «δημιουργία» αυτής της νέας στήλης αποτελεί η διαρκώς αυξανόμενη «πίεση» του αναγνωστικού μας κοινού αλλά και των ασθενών μας για το συγκεκριμένο ζήτημα. Στόχος μας είναι η πληρέστερη και εγκυρότερη ενημέρωση σας για τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυσικών ουσιών αλλά και η διευκρίνηση του πραγματικού θεραπευτικού τους ρόλου σε διάφορες νοσολογικές καταστάσεις.

Ο φαρμακοποιός Γιώργος Κορρές, με μεγάλη γνώση κι εμπειρία στο θέμα, θα είναι ο υπεύθυνος της στήλης και θα είναι ο αρμόδιος ν’ απαντήσει στο κάθε σχετικό ερώτημα σας.

Κλείνοντας αυτό το σύντομο σημείωμα θα πρέπει να τονίσουμε για άλλη μια φορά ότι η Ομοιοπαθητική Θεραπευτική δεν έχει ουσιαστική σχέση με τη φυτοθεραπεία έστω και αν αρκετά ομοιοπαθητικά φάρμακα έχουν φυτική προέλευση. Η ομοιοπαθητική όμως επεξεργασία του αρχικού διαλύματος του φυτικού παρασκευάσματος «απελευθερώνει» πολλές, διαφορετικές, βαθύτερες και ουσιαστικότερες θεραπευτικές δυνατότητες του συγκεκριμένου φυτού, τόσο στο σωματικό, όσο και στο ψυχικό επίπεδο του ασθενούς.

Όμως σε αρκετές περιπτώσεις, η φυτοθεραπεία ή γενικότερα η θεραπεία με φυσικά μέσα, μπορεί να αποτελεί ένα αποτελεσματικό και χωρίς παρενέργειες συμπλήρωμα στη βασική ομοιοπαθητική θεραπευτική αγωγή και γι’ αυτό άλλωστε διατηρούμε αυξημένο το ενδιαφέρον μας για όλες τις σχετικές πληροφορίες.

Μια από τις πρώτες θεραπευτικές ενδείξεις που έρχεται στο μυαλό κάποιου όταν πρόκειται να αναφερθεί στις ιδιότητες των βοτάνων είναι η τόνωση του οργανισμού.

Αυτή λοιπόν τη θεραπευτική δυνατότητα επιλέγουμε σαν πρώτο θέμα μας και ευτυχώς η φύση μας έχει δώσει πληθώρα σχετικών «λύσεων». Για λόγους όμως οικονομίας χώρου θα αναφερθούμε μόνο στις πιό γνωστές και ίσως και πιό δοκιμασμένες και αποτελεσματικές από αυτές.

Η συμβατική ιατρική δεν αναγνωρίζει τον όρο «τονωτικά» σαν αναγνωρισμένη τάξη φαρμάκων. Η χρήση των τονωτικών, κατάγεται από την πρακτική ιατρική. Τα τονωτικά δεν χρησιμοποιούνται συνήθως για να «θεραπεύσουν» ασθένειες, και αυτός είναι και ο λόγος που η χρήση τους δεν επιλέχθηκε από την κλασική ιατρική που ειδικεύεται στην θεραπεία και όχι στην αποτροπή της ασθένειας.

Το «βαρύ πυροβολικό» των τονωτικών βοτάνων, αποτελείται από τα δυτικής προέλευσης φυτά Sarsaparilla, Saw Palmetto και Alfalfa και τα ανατολικής προέλευσης Ginseng, Gotu Cola και Kelp. Δύο ακόμη βότανα, τα Cayenne και Licorice root συμπληρώνουν τη βοτανοθεραπευτική φαρέτρα.

Αυτή η θεραπευτική πρόταση ταιριάζει περισσότερο σ’ αυτούς που αποδέχονται απόλυτα την ολιστική υγεία, αυτούς που επιθυμούν να απολαμβάνουν την καθημερινή ανανέωση των ζωτικών αποθεμάτων του οργανισμού και σε όσους επιζητούν την αναζωογόνηση μετά από απώλεια σθένους, και αντοχής λόγω διαφόρων ασθενειών. Τελικά θα λέγαμε ότι απευθύνονται σε κάθε άνθρωπο που είναι πρόθυμος να γευθεί μια διακριτική, σημαντική όμως πολλές φορές, ανάπτυξη και αποκάλυψη του σωματικού του δυναμικού.

Χρησιμοποιούνται άφοβα. Δεν υπάρχει αδένας, νεύρο, μυς, φλέβα, αρτηρία, όργανο, ή οστό του σώματος που να μην γεύεται σημαντικά οφέλη. Όσο περισσότερο διατηρεί κανείς την καθημερινή τους χρήση, τόσο περισσότερα οφέλη απολαμβάνει.

Τέλος, πρέπει να τονίσουμε, ότι συχνότατα τα βότανα αυτά λαμβάνονται και σαν μίγματα με διαφορετικές συνθέσεις, ενώ αρκετές φορές λαμβάνονται σε μορφή αφεψήματος σε διαφορετικές κάθε φορά δοσολογίες ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο βότανο και με την κατάσταση του οργανισμού που το καταναλώνει.

Η SARSAPARILLA ανήκει σε μια μεγάλη οικογένεια σχετικών με το Smilax ειδών, τα μέλη της οποίας χρησιμοποιούνται σε χώρες όλου του κόσμου, για περίπου ίδιους σκοπούς. Πουθενά βέβαια εκτός από τις Η.Π.Α , το βότανο αυτό δεν έχει αποκτήσει την ιδιότητα του τονωτικού αν και η ειρωνία είναι, ότι οι περισσότερες μελέτες γι’ αυτό, μας έρχονται από την Κίνα. Στις Η.Π.Α και σε άλλες χώρες εκχυλίσματα του φυτού χρησιμοποιούνται κατά κόρον για τον αρωματισμό ποτών, γλυκών, ψητών και άλλων τροφίμων.

Όλα τα test τοξικότητας που έγιναν απέβησαν αρνητικά, ενώ πολλοί επιδίωξαν να προσδιορίσουν φαρμακευτικές ιδιότητες του φυτού σε εργαστηριακές έρευνες. Οι Αμερικανοί έμαθαν για τις χρήσεις της Sarsaparilla από τους Ινδιάνους. Οι Ινδιάνοι χρησιμοποίησαν διάφορα είδη του φυτού για πολυάριθμους σκοπούς.

Στην ιατρική, χρησιμοποιήθηκε εσωτερικά για βήχα, υπέρταση, πλευρίτιδα, σαν διουρητικό και υπακτικό, και κυριώτερα σαν τονωτικό. Εξωτερικά, χρησιμοποιήθηκε για πληγές, ερεθισμένα μάτια, εγκαύματα και άλλα. Επιπλέον γνώση γι’ αυτό το φυτό, προέρχεται από ιατρική και κλινική εμπειρία φυσικοθεραπευτών. Αυτοί οι επιστήμονες συχνά διχάστηκαν για την ακριβή δράση του φυτού αυτού, αλλά συμφώνησαν όλοι σε ότι αφορά την εξαίρετη τονωτική του δράση. Το φυτό έχει αποδειχθεί σαν ένα αναζωογονητικό βοτανικό τονωτικό για τα νεύρα, το αίμα και τους αδένες και γι’ αυτό χρήζει μεγαλύτερης ερευνητικής προσοχής, από όση έχει χαρεί ως τώρα.

Χρησιμοποιείται σαν υπακτικό, τονωτικό, διουρητικό, χωνευτικό και εφιδρωτικό.

To SIBERIAN GINSENG και άλλα σχετικά είδη βοτάνων υπάγονται στα πιο πολύτιμα πράγματα στη γη. Περί το 618 π.Χ. , η δυναστεία των T’ang της Κίνας τιμούσαν τόσο πολύ το Panax Ginseng, ώστε να το προσφέρουν σαν βασιλικό δώρο και να κάνουν την τιμή του τόση, περίπου όσο το βάρος του σε χρυσό.

Η πιο πρώιμη σημαντική δημοσίευση για το Ginseng γράφτηκε περίπου 400 χρόνια πριν, από τον Li Wen -Yen του οποίου ο γιος ξόδεψε 27 χρόνια για να γράψει την πασίγνωστη Κινέζικη Φαρμακολογία Pents Kaug -mu. Αυτό το βιβλίο περιγράφει το Ginseng λεπτομερώς και θεωρείται ακόμη και σήμερα ως μια σχολαστική, ακριβής και ανεκτίμητη δουλειά, σύμφωνα με την Κινέζικη παράδοση.

To Ginseng είναι το ύψιστο παράδειγμα της μάλλον μυστηριώδους αλληλεπίδρασης του ανθρώπου με τη φύση. Εξαιτίας της ηλικίας και του σχήματος του,το Ginseng, έπαιζε τον κεντρικό ρόλο σε κάθε καλό διακανονισμό, στην Κινέζικη μυθολογία. Αντιπροσώπευε την ανθρώπινη φόρμα στην μετεμψύχωση της ύλης και της ενέργειας, το θεμέλιο του κόσμου κι είχε τόσο πνευματικές όσο και υλικές ιδιότητες.

Η πρωταρχική γνωριμία του Ginseng με τον άνθρωπο του δυτικού κόσμου, είναι δύσκολο να προσδιοριστεί, αλλά φαίνεται να άρχισε όταν οι Αραβες, που ήταν οικείοι με την Κίνα, το έφεραν στους Ευρωπαίους ιατρούς οι οποίοι όμως στιγμιαία το ξέχασαν. Μια ακόμα αποτυχημένη προσπάθεια εισαγωγής του στην Ευρώπη έγινε με τον Marco Polo. Τελικά, ο Vasco de Gama άνοιξε τους δρόμους του εμπορίου και τελικά, κάθε τι που υπήρχε ή μεγάλωνε στην Κίνα, έγινε της μόδας στην Ευρώπη. Για περίπου 100 χρόνια, πουλούσαν το Ginseng αμέσως μόλις το παραλάμβαναν. Έγινε φυτό καλλιέργειας μεγάλης απόδοσης τόσο για τους Αμερικανούς καλλιεργητές όσο και για τους Ευρωπαίους εμπόρους, οι οποίοι πλέον ενδιαφέρονταν περισσότερο στο να το εξάγουν στην Κίνα, παρά να το εισάγουν από εκεί. Στη συνέχεια κατόπιν υπονόμευσης από ορισμένα αρνητικά κλινικά πειράματα, το Ginseng ξαφνικά δυσφημίστηκε.

Τα τελευταία χρόνια, η σχετική έρευνα έχει εκτιναχθεί θεαματικά.

Το Κινέζικο Ginseng προτείνεται για τις ακόλουθες ανωμαλίες: αναιμία, άσθμα, στομαχόπονο, κρύωμα και πυρετό, κωλικούς, κατάθλιψη, πονοκεφάλους, ιλίγγους, ερωτική απογοήτευση, εξάντληση, αδυναμία, δυσπεψία, αϋπνία, ανωμαλίες εμμήνου ρύσεως, ναυτία, νευρικές ανωμαλίες, γηρατειά, ρευματισμοί, έλλειψη όρεξης, σεξουαλική δυσλειτουργία, αγγειακές συσπάσεις. Στο παρελθόν, είχε χρησιμοποιηθεί γι’ αυτούς τους σκοπούς, κατά τη διάρκεια αιώνων με ελάχιστες διαφοροποιήσεις. Στην Αμερικανική ήπειρο το άγριο Αμερικάνικο Ginseng χρησιμοποιήθηκε από τους Ινδιάνους, για πόνους αυτιών, πυρετό, γενικό τονωτικό, ανωμαλίες εμμήνου ρύσεως, δυσκολία αναπνοής, ερεθισμένα μάτια, στομαχόπονο, εξάντληση, αμυγδαλίτιδα, εμετούς. Για τους λευκούς Αμερικανούς, το Ginseng αποτέλεσε κύρια ένα «φυτό μεγάλης καλλιέργειας».

Γύρω στα 1931 ο Grieve έγραψε για το Ginseng: «Στη δυτική ιατρική, θεωρείται ένα ήπιο στομαχικό τονωτικό και διεγερτικό, χρήσιμο σε περιπτώσεις απώλειας όρεξης και σε πεπτικές παθήσεις, που προέρχονται από πνευματική και σωματική εξάντληση». Επίσης έχουν γραφτεί και για τα Ginseng της Ρωσίας, Κορέας και Ιαπωνίας, αλλά όχι τόσα όσα για το Κινέζικο.

Μοντέρνες έρευνες σε διάφορα είδη Ginseng, τείνουν να επαληθεύσουν και να επεκτείνουν τους ιατρικούς ισχυρισμούς, με πιό ακριβή ορολογία. Αυτές οι έρευνες μπορούν να συνοψισθούν στα εξής: τα διάφορα είδη Ginseng, διεγείρουν το κεντρικό νευρικό σύστημα σε μικρές ποσότητες και μειώνουν την ένταση σε μεγάλες δόσεις. Προστατεύουν το σώμα και το κεντρικό νευρικό σύστημα από το άγχος, διεγείρουν και αυξάνουν τις μεταβολικές λειτουργίες, αυξάνουν τις φυσικές και νοητικές ικανότητες, χαμηλώνουν την πίεση του αίματος και το επίπεδο της γλυκόζης όταν είναι υψηλό, και το ανεβάζουν όταν είναι χαμηλό, αυξάνουν την γαστρεντερική κινητικότητα και τόνο, επηρρεάζουν το μεταβολισμό του σιδήρου και προκαλούν αλλαγές στη βιοσύνθεση του R.N.A.

To GOTU KOLA είναι ένα παραδοσιακό «φίλτρο» του αίματος, τονωτικό και διουρητικό, ευρέως αποδεκτό στο Πακιστάν, την Ινδία, τη Μαλαισία και διάφορα μέρη της Ανατολικής Ευρώπης. Χρησιμοποιείται κοινώς για ασθένειες του δέρματος, του αίματος και του νευρικού συστήματος.

To Gotu Kola περιέχει μια ουσία, η οποία χρησιμοποιήθηκε στην ’πω Ανατολή, για τη θεραπεία της λέπρας και της φυματίωσης. Μερικά χρόνια πριν, μια μικρή συγκριτική έρευνα για τη δράση κατά της κόπωσης και τα διεργετικά αποτελέσματα τριών βοτάνων του μίγματος, των: Capsium, Ginseng και Gotu Kola, έδειξε τα εξήβ: το Capsium έχει μια γρήγορη δράση κατά της κούρασης, ενώ ο συνδυασμός Ginseng και Gotu Kola ήταν ικανός να αυξήσει σταδιακά το ρυθμό επίδρασης στα πειραματόζωα μέσα σε μία περίοδο μερικών εβδομάδων.

Σημείωση: To Gotu Kola δεν έχει καθόλου καφεΐνη.

To SAW PALMETTO BERRY είναι ένα παλιό Αμερικάνικο τονωτικό, που χρονολογείται τουλάχιστον από την εποχή των Mayas. Ο John Loyd, ένας διάσημος πρώιμος Αμερικανός βοτανολόγος, παρατήρησε ότι τα ζώα που τρέφονταν με αυτούς τους καρπούς, γίνονταν παχιά και αφράτα. Αργότερα αυτό εφαρμόστηκε και σε μεγάλη κλίμακα με τα ίδια ευεργετικά αποτελέσματα. Γρήγορα, οι γιατροί ερευνητές, ερεύνησαν τους καρπούς και επαλήθευσαν αυτούς τους ισχυρισμούς. Ιδιαίτερα στη δεκαετία του 1870, δημοσιεύτηκαν πολλά άρθρα που επαλήθευαν πειραματικά τις επιδράσεις των καρπών στο σωματικό βάρος, τη γενικότερη υγεία και διάθεση, την ηρεμία, τη διέργεση της όρεξης και την αναπαραγωγή. Δεν υπάρχει λοιπόν καμιά αμφιβολία για την αποτελεσματικότητα του φυτού, αλλά και κανένας δεν κατάφερε να απομονώσει κάποιο δραστικό συστατικό του φυτού, που να εμφανίζει τις ίδιες ιδιότητες με ολόκληρο το φυτό.

Η LICORICE ROOT (γλυκίριζα) συχνά περιέχεται σε μίγματα διάφορων συμπληρωμάτων αφού, εκτός του ότι έχει πολυάριθμες ιατρικές ιδιότητες από μόνη της, τροποποιεί και ενισχύει τις ικανότητες άλλων φυτών. Τόσο στην Ανατολική όσο και στη Δυτική Ιατρική, η γλυκίριζα, έχει παίξει κεντρικό ρόλο για εκατοντάδες ως και χιλιάδες χρόνια και χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα και στους δύο πολιτισμούς, κάτω από τις ίδιες περίπου συνθήκες. Η γλυκίριζα είναι επίσης, ένα από τα πιο μελετημένα φυτά και οι μελέτες αυτές έχουν γίνει τα τελευταία 30 – 40 χρόνια. Τα παρακάτω είναι μια λίστα με ορισμένα από τα αποδεδειγμένα θεραπευτικά της αποτελέσματα: δράση ενάντια στους πυρετούς, μολύνσεις, βήχα, φλεγμονές, έλκος, βακτήρια, ιούς, χοληστερίνη, νευρικότητα, οιδήματα, ικανότητα ανύψωσης οιστρογόνων, υπότασης και σακχάρου του αίματος, καθώς και πολύ καλά αποτελέσματα στο σύστημα επινεφριδίων – υπόφυσης.

Η θέση της γλυκίριζας σαν τονωτικό, οφείλεται αναμφισβήτητα, στα συσωρευμένα αποτελέσματα των ιατρικών της ιδιοτήτων. Αντίθετα με άλλα τονωτικά είναι πιο συγκεκριμένης δράσης και συνιστάται σε μεγάλες ποσότητες, μόνο για συγκεκριμένους λόγους.

To KELP είναι ένα σπουδαίο τονωτικό για τους ανθρώπους των περιοχών στις οποίες απαντάται. Μέχρι πρόσφατα, καταναλωνόταν σχεδόν αποκλειστικά από τους Ιάπωνες. Πολιτισμικές μελέτες έχουν αναλάβει να προσδιορίσουν τα οφέλη που έχουν αποκομίσει οι Ιάπωνες από την κατανάλωση του. Κορυφαία στη λίστα είναι η δραματική μείωση του ρυθμού εμφάνισης καρκίνου του μαστού. Ακόμη έχουν παρατηρηθεί, μείωση της παχυσαρκίας, των καρδιακών και αναπνευστικών παθήσεων, ρευματισμών και αρθρίτιδας, υπέρτασης, ανεπάρκειας θυρεοειδούς, δυσκοιλιότητας, γαστρεντερικών και μολυσματικών παθήσεων.

Οι Ιάπωνες καταναλώνουν 5 – 7,5gr Kelp ανά κεφαλή και ανά ημέρα. Χρησιμοποιείται σχεδόν σε κάθε γεύμα, σαν γαρνίρισμα, σε σούπες, σαν λαχανικό, σε cakes, σε ζελέ, μαρμελάδες, λουκάνικα, σαλάτες και άλευρα τα οποία χρησιμοποιούνται στα noodles ένα από τα πιο κοινά γιαπωνέζικα φαγητά. Είναι αξιοσημείωτο ότι στις υψηλές κοινωνικές τάξεις που δυτικοποιήθηκαν, η μείωση της κατανάλωσης του Kelp, οδήγησε σε αύξηση των ασθενειών, ενώ το αντίθετο συνέβη στις χαμηλές κοινωνικές τάξεις.

Η ALFALFA (μηδική) αναφέρεται σαν διεγερτικό της όρεξης και ενισχυτικό της ζωτικότητας. Μεγάλο μέρος της φήμης αυτής του φυτού, αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια παρατηρήσεων των επιδράσεων του σαν τροφή βοοειδών. Ακόλουθες προτάσεις σε ανθρώπινες δίαιτες είχε τα ίδια αποτελέσματα. Παρόλο που η ιδέα του να τρώνε οι άνθρωποι κάτι που προορίζεται για ζώα δεν ήταν ποτέ αποδεκτή από το ευρύ κοινό, ήταν αποδεκτή από ανθρώπους που ενδιαφέρονταν για τη φυσική ζωή και υγεία.

Σαν ανοιξιάτικο τονωτικό η Alfalfa είναι ασυναγώνιστη. Είναι μια από τις καλύτερες πηγές πρωτείνης. Επιπλέον έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες A, D, Ε, Β-6, καθώς και σε Κάλιο, Ασβέστιο, Μαγνήσιο, Φώσφορο, Σίδηρο, χλωροφύλλη και πολλά πεπτικά βότανα.

To CAYENNE έχει θετικά αποτελέσματα στο κυκλοφοριακό, στην καρδιά, στο στομάχι και σε άλλα συστήματα του σώματος. Συνήθως δεν θεωρείται τονωτικό, αλλά αναφέρεται σαν διεγερτικό και χωνευτικό. Η διεγερτική ιδιότητα του, βέβαια είναι κυρίαρχη, αφού αυξάνει τον τόνο των νεύρων και των αδένων. To Cayenne επίσης μπορεί να εξασφαλίσει την γρήγορη διάδοση των δραστικών συστατικών των υπόλοιπων βοτάνων σε κριτικά, λειτουργικά κέντρα του σώματος, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που εμπλέκονται στην κυτταρική αναπνοή, τον μεταβολισμό, την μετάδοση δεδομένων και τη νεύρο – ορμονική ενεργοποίηση. To Cayenne συμπεριλαμβάνεται γι’ αυτούς τους λόγους σε πολλά μίγματα, μιας και σε πολύ μικρές ποσότητες μπορεί να αυξήσει θεαματικά, την αποτελεσματικότητα των περισσοτέρων από τα άλλα βότανα του μίγματος.

homeopathy.gr

master-lista.blogspot.gr

Το διαβάσαμε από το: Βότανα που σας βοηθούν να τονώσετε τον οργανισμό σας!!! http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2016/08/blog-post_6043.html#ixzz4J13s4ROn

Φαντάζεστε να ξοδεύατε μόνο 10 ευρώ το μήνα σε φαγητό; Την εβδομάδα; Αυτά είναι περισσότερα από όσα έχει ξοδέψει ο William Reid εδώ και 2 ολόκληρα χρόνια. Από το 2014 έχει ξοδέψει 5,50 δολάρια σε φαγητό, επιλέγοντας να μαζεύει ό,τι βρίσκει στους σκουπιδοτενεκέδες του σούπερ μάρκετ.

Η μεγαλύτερη έκπληξη; Τρώει σαν βασιλιάς!

Ο William Reid είναι φοιτητής κινηματογράφου και ηλεκτρονικών μέσων στην Ουάσιγκτον. Σταμάτησε να αγοράζει τρόφιμα τον Αύγουστο του 2014. Από τότε συντηρείται με τρόφιμα τα οποία βρίσκει σε σκουπιδοτενεκέδες και ανταγωνίζονται ακόμα και τις πιο υγιεινές τροφές.

Τρώει λαχανικά, φρούτα, κρέας, αβγά και γάλα – “ό,τι μπορείτε να φανταστείτε”, λέει. Δεν έχει αρρωστήσει ποτέ από αυτά τα τρόφιμα ούτε τρώει λιγότερο.

“Η ζωή μου δεν είναι τρομερά διαφορετική από των άλλων ανθρώπων”, λέει. “Οι άλλοι ψωνίζουν το φαγητό τους. Εγώ τριγυρνάω και βρίσκω ό,τι είναι διαθέσιμο”, εξηγεί. “Παίρνω τις ίδιες αποφάσεις για το τι θα φάω με τους υπόλοιπους ανθρώπους.”

Αν και είναι παράνομο σε κάποιες πόλεις, στις ΗΠΑ είναι νόμιμο να ψάχνεις στα σκουπίδια, αρκεί να μην γίνεται σε ιδιωτικό χώρο. Αλλά o Reid λέει ότι ποτέ δεν τον έχουν σταματήσει ή του έχουν κόψει πρόστιμο επειδή μάζευε τρόφιμα από τα σκουπίδια και τον βοηθάνε ακόμα και οι υπάλληλοι των καταστημάτων, οι οποίοι του δίνουν τα τρόφιμα τα οποία πρόκειται να πετάξουν, για να μην χρειάζεται να ψάχνει στα σκουπίδια.

Η επιτυχία του Reid αποτελεί απόδειξη για το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έχουν μεγάλο πρόβλημα όσον αφορά τα τρόφιμα που πάνε χαμένα – περίπου 49% των τροφίμων δεν καταναλώνονται. Παρά την εξωφρενική αυτή σπατάλη, ωστόσο, 1 στα 7 σπίτια δεν έχουν πρόσβαση σε καλής ποιότητας φαγητό.

Η σπατάλη αυτή συμβαίνει σε όλα τα στάδια στην αλυσίδα παροχής τροφίμων στις ΗΠΑ, από τον παραγωγό μέχρι τον καταναλωτή, αλλά τα σούπερ μάρκετ και τα εστιατόρια είναι υπεύθυνα για το μισό περίπου ποσοστό. Το αποτέλεσμα; Ένα σωρό τρόφιμα καταλήγουν στα σκουπίδια.

Ο Reid υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι θα πάθαιναν πλάκα από την ποιότητα των τροφίμων που βρίσκει και το θεωρεί απίστευτα ενοχλητικό, ειδικά από την στιγμή που υπάρχουν τόσα άτομα που δεν τρέφονται καλά στην χώρα.

“Με κάνει να ανατριχιάζω”, λέει. “Έχουμε τεράστια ζήτηση και ανάγκη για υγιεινό φαγητό στην χώρα και τεράστια σπατάλη.”

Φυσικά, δεν έτρωγε πάντα έτσι. Ξεκίνησε το 2014, όταν ήταν εθελοντής στο Food Not Bombs, μια οργάνωση που συγκεντρώνει τρόφιμα τα οποία δεν έχουν πουληθεί από μαγαζιά και τα δίνει σε συσσίτια. Μετά από μήνες αναζήτησης, κατάλαβε πόσο καλό φαγητό υπήρχε διαθέσιμο και ότι θα μπορούσε να μειώσει ή ακόμα και να κόψει τα έξοδα για φαγητό εκμεταλλευόμενος τα τέλεια σκουπίδια που έβρισκε.

“Σκέφτηκα ότι είναι δυνατό να ζήσει κάποιος έτσι”, είπε.

Κι έτσι ξεκίνησε να τρώει αποκλειστικά από τρόφιμα που έβρισκε ή του έδιναν, αν και έχει σταματήσει να δέχεται δωρεές. Όχι μόνο αυτό, αλλά νωρίτερα φέτος αποφάσισε να γίνει vegan – όχι γιατί ήθελε να σταματήσει να τρώει κρέας, αλλά γιατί ήταν πανεύκολο να βρίσκει το δωρεάν φαγητό. Ήθελε να φτάσει πιο μακριά.

Παραδέχεται ότι αυτή η απόφαση ήταν δύσκολη και ότι έχασε κιλά, αφού πρέπει να ψάχνει σε περισσότερους κάδους για να ικανοποιήσει τις διατροφικές του ανάγκες. “Δεν έχω πάντα χρόνο να ψάχνω τόσο”, είπε.Ωστόσο, δεν ξοδεύει καν τόσο χρόνο όσο μπορεί να φανταστεί κανείς, ακόμα και μετά την αλλαγή στην διατροφή του. Μία από τις μεγαλύτερες παρεξηγήσεις είναι ότι χρειάζεται ώρες για να βρει αρκετά υλικά, αλλά λέει ότι σπάνια του παίρνει παραπάνω από μια συνηθισμένη επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ.

“Δεν χρειάζεται να πηγαίνω πιο συχνά από άλλους, είπε ο Reid. “Νομίζω ότι ο κόσμος πιστεύει ότι απαιτεί πολύ χρόνο, αλλά απλά πάω σε μερικούς κάδους στην γειτονία και σε 15 λεπτά παίρνω το φαγητό και φεύγω.”

Ωστόσο, αυτός ο τρόπος ζωής δεν είναι για όλους. Πέρα από το κοινωνικό στίγμα, το οποίο δεν είναι επουσιώδες, απαιτείται μεγάλη ευελιξία στο πρόγραμμα. Αν κάποιος έχει ολόκληρη οικογένεια να ταΐσει, τότε ο χρόνος αυξάνεται.

Αλλά ο Reid αναγνωρίζει πόσο μοναδική είναι η θέση του και μας επιβεβαιώνει ότι δεν θέλει να ωθήσει και άλλους να κάνουν το ίδιο, αλλά να ενημερώσει για την τεράστια ποσότητα τροφίμων που πάει χαμένη στις ΗΠΑ. Γυρίζει ένα ντοκιμαντέρ και ελπίζει να το τελειώσει τον Δεκέμβριο και να κυκλοφορήσει το 2017.

Πιθανόν να αναρωτιέστε: Αν ο Reid είναι τόσο καλός σε αυτό, γιατί να ξοδέψει 5,50 δολάρια σε ψώνια; Λόγω λάθους στο πρόγραμμα του χρειάστηκε να περάσει ένα επιπλέον βράδυ στο Maryland, όπου γύριζε μια ταινία. Αφού δεν είχε μαζί του φαγητό, έπρεπε να φάει ό,τι έβρισκε.

“Ήμουν κάπως χαμένος, έπρεπε να φάω κάτι και δεν είχα πολλές επιλογές”, λέει. Έτσι, πήρε μια σακούλα κράκερ και μια μπάρα πρωτεΐνης. “Ήμουν αδύναμος” προσθέτει γελώντας. “Δεν ήταν καν πραγματικό φαγητό.”

Οι μισοί άνθρωποι προτιμούν να κάνουν ένα ντους το πρωί, όταν ξυπνούν από τον βραδινό ύπνο, και οι άλλοι μισοί ακριβώς πριν πέσουν για ύπνο το βράδυ. Οι ειδικοί συμβουλεύουν σε κάθε περίπτωση να μην χρησιμοποιείτε καθημερινά σαμπουάν, αφρόλουτρα και πολύ σαπούνι, επειδή αφυδατώνετε την επιδερμίδα σας περισσότερο από όσο πρέπει.

Οι συνήθειες του καθενός μας στο ντους είναι καθαρά προσωπική υπόθεση. Οι περισσότεροι άνθρωποι στον ανεπτυγμένο κόσμο, με την άφθονη διαθεσιμότητα του νερού που απολαμβάνουν, κάνουν ένα την μέρα.
Σε γενικές γραμμές, το ντους θεωρείται ως πιο υγιεινός τρόπος πλυσίματος από το μπάνιο, όπου το σώμα μουλιάζει ολόκληρο μέσα στην γεμάτη μπανιέρα, αλλά και μέσα σε νερό που είναι γεμάτο με νεκρά δερματικά κύτταρα και άλλες ακαθαρσίες.
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι το καθημερινό ντους, όσο ευχάριστο και επιθυμητό -ειδικά σε περιόδους υπερβολικής ζέστης και υπερβολικής εφίδρωσης– και αν είναι, δεν είναι πάντα απαραίτητο, επειδή στεγνώνει τα φυσικά έλαια που προστατεύουν το δέρμα. Οι “επιθετικές θεραπείες” με άφθονο σαπούνι που ενδεχομένως περιέχει δαφναιθοθειϊκό νάτριο και parabens μπορεί να προκαλέσει υπερβολική ξηρότητα και αυξημένη εφίδρωση.

Πότε όμως είναι καλύτερο; Το πρωί ή το βράδυ και γιατί; Αυτό εξαρτάται από το τι θέλετε εσείς. Δείτε ποια είναι τα πλεονεκτήματα σε κάθε περίπτωση για να ξέρετε τι βολεύει καλύτερα εσάς:

Τα οφέλη του ντους το πρωί

Σας “ξυπνάει” καλύτερα από τον καφέ. Τονώνει την κυκλοφορία και επιταχύνει το ρυθμό της καρδιάς και επιτρέπει την καλύτερη συγκέντρωση το πρωί.
Είναι καλύτερο για άτομα με λιπαρό δέρμα, καθώς τη νύχτα ο ιδρώτας παραμένει όλη την ημέρα στην επιφάνεια του δέρματος και μπορεί να φράξει τους πόρους. Είναι, επίσης καλύτερο να χρησιμοποιείτε χλιαρό νερό.
Ανακουφίζει καλύτερα την ένταση των μυών και είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να μειωθεί η δυσκαμψία του αυχένα ή ο πόνος στην πλάτη. Τα οφέλη από το ντους το βράδυ

Είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να χαλαρώσετε μετά από μια δύσκολη μέρα στη δουλειά ή μετά από απογευματινή η βραδινή επίσκεψη στο γυμναστήριο.
Μειώνει την αρτηριακή πίεση και το στρες.
Θα σας βοηθήσει να κοιμηθείτε πιο γρήγορα, διότι λειτουργεί καταπραϋντικά και δίνει σήμα στο σώμα να ξεκινήσει πιο γρήγορα την παραγωγήμελατονίνης, της ορμόνης που προωθεί τον ύπνο.
Τα σεντόνια σας θα είναι πιο καθαρά. Όσο και αν θεωρείτε ότι είστε καθαροί στο τέλος της ημέρας, αν δεν κάνετε ντους, διάφορες ακαθαρσίες και νεκρά κύτταρα συσσωρεύονται στο δέρμα. healthtipsportal.com

iatropedia.gr

Το διαβάσαμε από το: Απίστευτο: Τι κερδίζετε αν κάνετε ντους το πρωί και τι αν κάνετε βράδυ http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2016/08/blog-post_2099.html#ixzz4IdXbLTmC